Ducati Panigale V4 in de Eifel.

Ducati Panigale V4 in de Eifel.

Auteur Marcel Publicatiedatum 17-08-2018 Opmerkingen: 0

Niet iedereen krijgt de kans om een Panigale V4 mee te krijgen om eens te proberen in de Eifel speeltuin. Dat is maar goed ook, kan ik er meteen over zeggen.

Je moet naast overtuigingskracht en een goede relatie met je Ducati dealer ook over het gezonde verstand beschikken om de 214 paardenkrachten in toom te houden.

Nu is het zo dat in de loop der jaren mijn motorhobby op een voor mij leuke manier nogal uit de hand gelopen is. Je zou ondertussen van een lifestyle kunnen spreken. Verwend als ik inmiddels ben als eigenaar van de Opel Kadett onder de motoren, de GS, (maar dat is die niet voor niets kan je er dan over zeggen) En de op mijn lijf geschreven Ducati Multistrada Enduro, kruipt het bloed waar het eigenlijk niet gaan kan.
Na ooit 3 Fireblades uit 2006, 2008 en de Repsol uit 2009 gehad te hebben, blijft een sportmotor, ondanks mijn 2 meter lengte, trekken.

De laatste tijd ligt mijn hart meer bij Ducati motoren. Dat schijnt iets met rode passie te maken te hebben. Recent nog motoren gereden als de Supersport, Multistrada 1260, KTM 1290, Triumph Tiger en zelfs de Energica electro motor. Ik ben niet vies van andere merken, modellen en types. Het motor plezier zou ik ook kunnen halen uit een jaren 50 BSA waar mijn vader ooit op reed.


Soms blijven belevingen op een motor steeds in je hoofd spelen. Dat was het geval met een 1098 supersport van een klant, waar ik wat bijzondere spullen voor heb opgebouwd.
Die moest ik ophalen bij Affetto in Overasselt en de rit naar Overloon staat mij nu nog goed bij. Dat was een wow ervaring met open koppeling en alles wat je bij Ducati verwacht. Inclusief power wheelies op dat stukje binnendoor.

Ik mag Leo en zijn filosofie met motoren graag. Waar je andere Ducati dealers op Youtube of Facebook een doek van de Nieuwe Ducati Panigale V4 ziet afhalen, zie je bij hem een powerwheely video.
Ik lig dan dubbel van het lachen. Dat blijkt ook weer uit het feit dat ik deze topper mee naar de Eifel mee mag nemen van hem.

Zijn passie en mijn passie liggen nu eenmaal dicht bij elkaar blijkt. En ook krijg ik vaak een motor naar keuze mee als mijn Ducati weer eens nieuw rubber of beurt heeft. De keer dat ik dan de V4 mee kreeg deed meteen de sensatie van alle andere motoren verbleken. Dat smaakte naar meer! Vandaar dat tijdens de dag dat ik deze motor mee kreeg de huisrit, in overleg met Leo, via mijn Duitse dichtbij huis rondje om Kevelaer ging.

DE ERVARING MET DE V4

Het is om te zien al een motor, die je in je woonkamer kan zetten en er uren naar kijken. Je verbazen over de details. Maar van een mooi bord alleen kan je niet eten. Hoe rijdt de superieur uitziende Ducati topper? En niet op het circuit, maar op de gewone openbare weg? Waar die niet echt voor gemaakt is. Dus dan de nieren van deze Ducati eens proeven buiten het circuit. Waar die na de eerste paar kilometers gereden te hebben wel prima geschikt voor blijkt.

Voorzichtig als ik ben met andermans eigendom, begin ik netjes in de road setting. Is het raar als ik zeg, dat die dan poeslief is? Alles gaat heerlijk en makkelijk. Geen verrassend gedrag. Gewoon voorspelbaar en relaxed. Met mijn 2 meter lengte kan ik mij er goed op vouwen. Sterker, deze Pani V4 zit beter dan de uitgebalanceerde Fireblades die ik tot 2016 in bezit had.
Als snel zet ik hem in de sportstand.
Dat is meteen van, okay, zo moet die zijn! Gaat als een speer en blijft een gevoel geven dat ik heer en meester over de paardenkrachten ben. Thuis in Overloon zet ik hem in mijn werkplaats.

Kom in de avond regelmatig terug naar de werkplaats om op een kruk met  wieltjes rondjes om de Bella te rijden en mijn ogen de kost te geven.

GELUK MOET JE DELEN

Motorrijden is iets wat je met vrienden moet doen is mijn mening. Alleen kan ik er ook enorm van genieten. Maar het enthousiasme delen met motorvrienden is veel leuker.
4 vrienden uitgenodigd om de vuurdoop van de Panigale V4 in de Eifel mee te laten beleven.
Een vriend uit Lelystad komt met zijn Blackbird op aanhanger dezelfde avond aan. Meteen loopt hij naar de Panigale in de werkplaats voordat die de rest van het gezin begroet. Tsja, de rest kende hij immers al.



Een vriend met Ducati Supersport komt  maandag ochtend, 2e pinksterdag, met aanhanger uit Boxmeer naar Overloon om daarna met zijn drieën met de auto naar een parkeerplek in de Eifel te rijden. Daar waar een vriend uit Nijmegen staat met zijn nieuwe BMW GS LC. Een andere vriend met een BMW laat het op het laatste moment afweten. Te vermoeid om vanuit Nijkerk helemaal naar de Eifel te rijden om samen met ons te gaan spelen. En juist hem had ik niet verteld dat ik met de Panigale V4 zou komen omdat ik zijn BMW S 1000 RR eens voor gek wilde zetten. Dat was dan weer jammer dat mijn grap daardoor niet doorging.  Maar zonder BMW supersport machine zou de lol niet minder worden!


Ut giet Oan!

2 vrienden van mij zagen elkaar op de parkeerplaats in de Eifel voor het eerst. Maar de gedeelde passie maakt het makkelijk om elkaar snel als aangenaam gezelschap te zien. De ervaren BMW GS rijder met zijn BMW communicatie systeem valt buiten de intercom verbinding. En alhoewel motorcommunicatie mijn ding is, zelf had ik een Arai Race helm op gezet omdat ik mij op het rijden op de Pani V4 wilde concentreren. Dus tijdens het rijden geen overleg. Op zich weer jammer. 
Ging er van uit dat de V4 motor geen leeuw is om zonder handschoenen aan te pakken buiten de roadstand in de uitdagende bochten van de Eifel. Alle hands aan dek dus.

Nu is de Eifel mijn speeltuin sinds ik wat serieuzer motor rij. En blijk ik nu een ultiem speeltje bij me te hebben. Road was al in Nederland als braaf ervaren. Dus sport stond al aan en op mooie stukken moest natuurlijk de racemode maar eens gekozen worden.

RACE MODE IN DE EIFEL

Een circuit rijder ben ik niet. 2 dagen race academie met zelfs 2 ronden bij Troy Corser achterop zie ik als een super ervaring. Echter bij mijn motorritten hoort ook een vakantie gevoel. Ook al is het maar voor een dagje Eifel. De omgeving en uitzichten zijn voor mij belangrijker dan de pure snelheid op een motor.



En toch. In de Eifel met de pure, toch wel bizarre snelheiden van de Ducati V4 in racemode rijden, is een warpspeed ervaring, die nog lang blijft kriebelen in je buik en vooral achterhoofd.
Moet ik er dan maar even mee naar de Nordschleife? Echt niet. Dat moet je niet willen tussen Arabieren in gehuurde Ferrari’s en gepensioneerden in campers. Zeker niet met een volbloed racer, die je maar even geleend hebt.
Het spelen met de Ducati V4 in race mode maakt de rest van het gezelschap een beetje kriegel. Doe eens normaal man, hoor je als je de oordoppen uit zijn.
Normaal? Ding is niet normaal! Kan ik het helpen……..?

Rest van de dag gewoon in sport laten staan voor de lieve vrede. Weet wat die kan nu, en dat moet je ook zelf niet willen op de openbare weg. Al heb je als motorrijder meestal alleen jezelf ermee als het fout gaat. Gezond verstand moet overheersen bij het motorrijden, maar ja, soms is het te leuk om ff los te gaan. Welke motorrijder kent dat gevoel niet?

ZOU IK HEM KOPEN?

Ja, als ik dan niet volgens mijn vrouw, in een bed naast de Panigale V4 in de werkplaats moet gaan slapen. Af en toe op het circuit waar je het beest in dit kunstwerk kan loslaten lijkt me fantastisch. En als de motor stilstaat kan ik dan anderen laten genieten door hem in mijn winkel te zetten als pure kunst.



Dromen moet je blijven hebben. De uitspraak “het hebben van de saek is het einde van het vermaek” slaat helemaal nergens op als we het over deze bruikbare supermotor hebben.
Een Superleggera zou ik alleen maar naar kijken als eigenaar. Maar deze is gemaakt om enorm veel plezier mee te hebben.

Wil me nergens mee bemoeien. Maar @Ducati. Kan dit blok snel in een wel lengte handicap geschikte motor als een Multistrada gezet worden?

Tags: Ducati Panigale V4 in de Eifel.

Opmerkingen

Schrijf reactie



© 1996 - 2018 - CBShop